Małżeństwo Ikoną Trójcy Świętej

Teologia małżeństwa – Poradnia Rodzin przy parafii św. Jana Ewangelisty – 2018

Małżeństwo Ikoną Trójcy Świętej

Pismo święte w księdze Rodzaju ukazuje Boga, który stwarza świat, a koroną stworzenia czyni człowieka. „Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich <Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną>”(Rdz 1, 27-28). W zamiarze Boga jest powierzenie człowiekowi pod opiekę całego stworzonego świata. By wypełnić to zadanie opieki nad światem nakazał mężczyźnie i kobiecie zaludnienie ziemi. Człowiek pierwotny żył w przyjaźni z Bogiem w ogrodzie Eden. Bycie twarzą w twarz ze Stwórcą uświęcało pierwszych rodziców.

Wróg Boga, Szatan, doprowadził Adama i Ewę do pierwszego nieposłuszeństwa. Grzech pierworodny był przyczyną utraty przyjaźni ze swym Stwórcą. Utrata Raju sprawiła oddalenie się człowieka od miłującego Ojca. Ludzkość kroczyła samotnie bez swego Stwórcy.

Bóg nie zapomniał o swoim stworzeniu, o człowieku. W swej trosce o swoje stworzenia zsyła słowo nadziei: Stary Testament. Przypomina co jest najważniejsze w życiu człowieka. W księdze Kapłańskiej Bóg wzywa do świętości i daje siebie za wzór: „Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty, Pan, Bóg wasz”(Kpł 19, 2). Budzi nadzieję. Przez proroków zapowiada Zbawiciela.

Przyjście Syna Bożego, Jezusa Chrystusa, otwiera nowy rozdział w dziejach ludzkości. Święty Jan Ewangelista w Prologu swej Ewangelii mówi o Nim: „A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymał od Ojca, pełen łaski i prawdy”(J 1, 14).

Pan Jezus przypomina to o czym ludzkość zapomniała. Posłuszny woli Ojca wypełnia obietnicę i w dniu Pięćdziesiątnicy posyła Ducha Świętego, który ma za zadanie wspierać działanie człowieka w drodze do Ojca. Zakłada Kościół święty i wyposaża go w sakramenty święte. W Kościele jest obecna Trójca Przenajświętsza. Ona to umacnia wspólnotę dzieci Bożych. W sposób szczególny Bóg troszczy się o rodziny, o małżeństwa.

Święty Jan w pierwszym liście pisze: „Bóg jest miłością, kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim”(1J 4, 16). Trójjedyny Bóg stanowi obraz osobowej miłości. Stanowi ona (miłość) wzór do naśladowania dla rodzaju ludzkiego.

W księdze Rodzaju Bóg powołuje człowieka do miłości małżeńskiej; „Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem” (Rdz 2, 24). Chrystus w Ewangelii w rozmowie z faryzeuszami przytacza słowa z drugiego rozdziału księgi Rodzaju: „A tak już nie są dwoje, ale jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela” Mt 19, 6). Fakt ten zawiera w sobie tę samą zawartość normatywną. Jeżeli Nauczyciel ją potwierdza by uczynić dla wszystkich jasnym i . jednoznacznym charakter nierozerwalny małżeństwa jako fundamentu dobra wspólnego rodziny.

Tajemnica Trójcy Świętej odsłania nam działanie miłości Bożej. Każdy z ewangelicznych tekstów, gdzie widzimy jednoczesne działanie Osób Boskich, ma podobną konstrukcję. Żadna z Osób Trójjedynego Boga nie myśli o sobie. Ojciec wskazuje na Syna, mówiąc, że jest On umiłowanym dzieckiem. Duch Święty zstępuje na Jezusa w postaci gołębicy, a sam Jezus wpatrzony jest w górę w swego Ojca i w Ducha Świętego. Nie być dla siebie – to kolejna prawda o Bogu i kolejny obraz jedności małżeńskiej. Takie bycie dla drugich widać doskonale w postawie Maryi i Józefa. Oni nie traktują swego małżeństwa jako formy samorealizacji, miejsca, gdzie „mnie ma być dobrze”. Życie rodzinne jest życiem dla drugich, nieustannym pytaniem, czy innym w mojej rodzinie żyje się lepiej i radośniej. Nie tylko człowiek jest stworzony na obraz Boga, ale w ten sposób Bóg stwarza także rodzinę. To jest podpowiedź na to, co zrobić, aby zbudować możliwie najdoskonalsze szczęście rodzinne. Są takie obrazy Świętej Rodziny, które w tle wskazują na obecność i działanie Trójcy Świętej. Bo rodzina, jeśli chce dążyć do swej ziemskiej i wiecznej radości, powinna każdego dnia stawać się podobna do Boga, który też jest wspólnotą Osób. Obecny rok liturgiczny ma myśl przewodnią „Idźcie i głoście”. Takie naśladowanie Boga jest najlepszym sposobem głoszenia prawdy, dawaniem świadectwa swej wiary w tym tak bardzo zagubionym świecie.

Święty Jan Paweł II w modlitwie Anioł Pański w dniu 7 Czerwca 1998 roku mówił: „ W Trójcy można dostrzec pierwowzór ludzkiej rodziny złożonej z mężczyzny i kobiety, którzy zostali powołani, aby być dla siebie nawzajem darem we wspólnocie miłości otwartej na życie”.

Bóg jest miłością bez granic. Relacja miłości Osób Boskich jest pełna i owocna. Ta przepełniająca się miłość rozlewa się na stworzony świat a w nim na rodzaj ludzki. To człowiek przez swego Stwórcę uzdolniony został do miłości. Uzdolnienie to staje się zobowiązaniem dla wszystkich ludzi. Krocząc drogą miłości zadanej nam realizujemy ją w rodzinach czy wspólnotach zakonnych, czy kapłaństwie, a nawet w życiu samotnym.

Ks. Dr hab. Zdzisław Struzik w swym artykule „Personalne relacje miłości małżeńskiej i rodzinnej w nauczaniu św. Jana Pawła II” Pisze: „Godność małżeństwa i rodziny, wyrażana i praktykowana poprzez ich czyny ludzkie, poprzez ich relacje, wynika z obrazu jaki noszą w sobie. Jest to obraz samego Boga, a są oni stworzeni, aby urzeczywistnić podobieństwo do Boga, we wszystkich swoich poczynaniach. Najpełniej ten obraz spełnia się w relacjach ich miłości. Bóg jest duchem i miłością zarazem. Małżeństwo i rodzina jest jednością ducha, i jest połączona miłością. Każda rodzina przedstawia obraz Trójcy Przenajświętszej. Relacje w Bogu Trójjedynym są relacjami miłości i relacjami Osób. Osoby Boskie mają działania: Ojca, Syna i Ducha Świętego. Doskonałość Boga jest najwyższą świętością, a doskonałość w małżeństwie i rodzinie, doskonałość w ich relacjach, jest drogą do wzajemnego uświęcenia. Jest to także droga zbawienia.

Małżeństwo osób ochrzczonych, ważnie zawarte poprzez zgodę małżeńską, staje się i jest sakramentem. W tym znaku dokonuje się odnowienie stworzenia świata – jest nieustannym stwarzaniem ludzi przez Boga przy udziale człowieka. Na wzór i obraz Boga Ojca, rodzice stają wobec własnej godności ojca i matki. Tę godność otrzymali przed wiekami i przekazują ją z pokolenia na pokolenie.

Dzieło zbawienia dokonało się i dokonuje poprzez Syna Bożego. Dzięki Chrystusowi staliśmy się synami Boga, zostaliśmy usynowieni i usprawiedliwieni mocą Jego zbawczej męki. Synostwo osoby ludzkiej jest obrazem synostwa Chrystusa wobec Ojca Wszechmogącego w miłości.

Miłość małżeńska i rodzinna staje się „środowiskiem zbawienia” przez łaskę Bożą, ale także przez ludzkie czyny, poprzez dobre działanie, poprzez cierpienie, wzajemną ofiarę i służbę dla siebie. Codzienne życie staje się wielką sprawą, ponieważ codzienna praktyczna miłość nieustannie świadczy o miłości Chrystusa i o Jego obecności w małżeństwie i rodzinie. W takim działaniu rodzina prorokuje o obecnym i przyszłym zbawieniu.”

Sobór Watykański II w Konstytucji duszpasterskiej o Kościele w świecie współczesnym pisze: „Kiedy Pan Jezus modli się do Ojca, (J 17, 21-22),otwierając przed rozumem ludzkim niedostępne perspektywy, daje znać o pewnym podobieństwie między jednością Osób Boskich a jednością synów Bożych zespolonych w prawdzie i miłości” (Gaudium et spes, 24). Można w słowach soborowych dostrzec jedność Osób Boskich jako wzór dla małżeństw. Jest to powołanie małżeństwa i rodziny do bycia ikoną Trójcy Świętej.

lic. mgr Wincenty Kotliński